صهبای شیدایی

استاد جعفر ناظم رعایا

نوشته ای از دانشمند فرزانه  استاد جعفر ناظم رعایا

پیشترها؛ زندگانی بر اصل کشاورزی و دامداری ونیروی انسانی و با ابزارها و وسایل ابتدایی  می گذشت .در بخشهای مرکزی کشورما جمعیت به نسبت زیاد و منابع آبی اندک وناچار خرده کشاورزی بر قرار بود ومردم اکثرا در فقر و کم کاری و بیکاری بسر میبردند وکار کردن هم متناسب با مقتضیا ت کاشت وداشت وبرداشت در فصول کشاورزی برای کسانی که اراضیی مزروعی داشتند حالت عادی و غیربحرانی داشت و فقط در حالات بحرانی بود که کشاورزان احتیاج به کارگر اضافی داشتند وکاری موقت با مزدی اندک برای بیکاران پیدا می شد که از آن جمله کار درو,خرمنکوبی و بوجاری بود .

بوجاران کار عمده شان پاک کردن دانه ها از کاه و پوشال و خاک و خاشاک بود و غالبا به  روستاهای دیگرهم می رفتند و به دیگر کشاورزان  کمک می کردند و روزانه مزدی که بین سه چارک یا یک من (۵/۳تا ۵کیلو) از محصول خرمن را در یافت می  داشتند!
اگر فرض کنیم در طول سال یک بوجار می توانست شصت روز کار پیدا کند تقریبا ۳۰۰ کیلومحصول به دست می آورد که باید یک سال با آن زندگی کند –یعنی روزانه ۸۳۰ گرم! ووضع بسیاری از کشاورزان خرده پا هم تفاوت خیلی زیادی با بوجاران نداشت.از میا ن بوجاران بعضی که نمی توانستند با گرسنگی و تنگی زندگی کنار بیایند گاهی در غیاب کشاورزان مقداری از محصول را بر می داشتند و پس از پایان کا رآن را دزدکی با خود می بردند .بنا بر این صاحبان خرمنها ناگزیر پیوسته بر کار بوجاران نظارت می کردند ,اما فشار فقر هم کار خودرا می کرد

روزی صاحب خرمنی ناگزیر می شود بوجار را تنها بگذارد درحالیکه دورا دور او را زیر نظر داشته است , بوجار که نمی خواسته است فرصت را از دست بدهد بی احتیاطی می کند و مقداری ازمحصول را در ظرفی می ریزد و زیر کاهها پنهان می کند تا پس از پایان کار و در فرصتی مناسب آنهارا ببرد. کشاورز که شاهد رفتار بوجار بوده پس از انجام کارش که به خرمن بر می گردد شروع می کندگندمهارا در خورجین ریختن و زیر کاهها پنهان کردن . بوجار شگفت زده می پرسد: چراچنین می کنی ؟ جواب می دهد: توکه بوجاری بدزدی!!! اما من که صاحب خرمن هستم ندزدم ؟!!

حالا وضع کشور ها ی اسلامی و مسلمانان کنونی همچون داستان بالاست:

عده ای بیگانه به تدریج به عنوان تاجر ,باستان شناس , کار شناس ,مشاور, وارد خاور میانه وبه طور کلی مشرق زمین  شدند ورفته رفته بر تمام امور و شئون آن مسلط شدند وسر نوشت آنرا بدست گرفنتد و مردم آنرا به بردگی درآوردند و با کمک خود آنان به چپاول منابع آن پرداختند و اخیرا که صداهای اعتراض از گوشه کنارهابلند شد علاوه بر اینکه خود علنا و رسما به سر کوب وخاموش کردن صدای معترضان پرداختند و به ایجاد تفرقه ومذهب ومسلکها و حزب سازیها و دسته بندیها و به مزدوری گرفتن روی آودند و مردم را چنان بفریفتند و به جان همدبگر انداختند که روی متجاوزان زور گوی چیاولگر را سفید کردند ! و وااسفا که این عقربهای جاگرفته در آستین بد تر از مار غاشیه هستند.

همنوعان ,هموطنان و همدینان دژخیمتر از دشمنان  وخونخوار تر از کفار حربی در افغانستان وپاکستا ن و عراق و ایران و یمن وعربستان و فلسطین و سایر کشورهای اسلامی به صورت نهان و آشکار !!با نامهای وهابی,القاعده, طالبان و مذاهب ومسالک واحزاب و گروههای دیگری که همه هم خودرا برحق ودیگران را بر باطل و مهدور الدم  می دانند خرمنداران دزد تر ازبوحاری هستند که از خرمن خود می دزدند وازیاوران خود می کشند.  کاروانیان چپاولگر تر از راهزنان ؟!شرممان باد از این مسلمانی وین چنین خوی پست انسانی !

Share this Post

استاد جعفر ناظم رعایا

پرسش وپاسخ پسرانه/ پدرانه

نوجوانی عزیز و دردانه        پدری داشت پیر و فرزانه
گفتش ای بهترین مدرس من    کیمیا ساز توده مس من
ما که یک مردم مسلمانیم        ساکن خاک پاک ایرانیم
این تمدن که در جهان برپاست       روی شالوده تمدن ماست
کشور ما بسیست پهناور            همه هم میهنان هنر پرور
مملو ار هر مواد معدنی است      بهر رفع نیاز ما غنی است
ادبیات ما همه اندرز                 افتخارات ما فراتر مرز
بهترین رهنمای ما قرآن              برترین خیر خواه ما یزدان
کار اوتاد و اولیا بلد یم              و از آنان بسی دعا بلدیم
زایر هرمکان محترمیم             عازم حج مکه و حرمیم
آگهیم از وجود رستاخیز        وزکتاب و حساب نیست گریز
از بهشت و جهنم آگاهیم           بسی از شادی و غم آگاهیم
اثر کار زشت میدانیم                فرق دبر و کنشت میدانیم
میشناسیم آدم و ابلیس              آگهیم از حقیقت و تدلیس
و علیرغم این توانایی             با همه فهم وعقل ودانایی
ما در اعماق فقر غوطه وریم         دشمن کینه توز همدگریم
در سیاست بسی شکست پذیر           در ادارات بند و بست پذیر
بی دفاع از هجوم فرهنگی           رنگ گیرندگان بد رنگی
شیر غران مردم خویشیم              ترسو از دشمن بد اندیشیم
در جهانی که هست عرصه کار            سر ما زیر پر چو بو تیمار
همه راه رقا گرفته به پیش ..          ما گرفتار سهل گیری خویش
پدر کار دان ودانشمند                  گفت پاسخ به پرسش فرزند:
زانکه هستیم مردمان دورو           رو به یکسو ودل به دیگر سو
نه به دنیای خود نظر داریم              نز جهان دگر خبر داریم
دین ما بر اساس قرآن نیست             روش ما مطابق آن نیست
خیره در رد پای اهرمنیم                   واژه جمع نیستیم- منیم!
روی گردندگان زهر دو سرای         یافته درمیان برزخ جای
نه خداباور ونه مکنت و مال            چون شترمرغهای بی پرو بال
نیست مارا نه درد دین نه وطن              نه خداوند و نه بت نه شمن!
بر نیا گان خویش می نازیم                 در نبرد حریف می بازیم
ما ریا پیشگان پر لافیم                     عین ققنوس قله قافیم!
اکثریت کبوتر حرم است                  شاهباز ستیغ کوه کم است
دانه بر چین نه دانه افشانیم            ما نه بخشنده ایم –خواهانیم
چون به کار وتلاش عادت نیست          طلب ما بجز شفاعت نیست
زیر پا معدن طلا داریم                  روز وشب دست بر دعا داریم
چشمها بسته رهنما جوییم                سهل انگار و آتشین خوییم
باخدا و خدا نمیدانیم                        پشت بر او نماز میخوانیم
هر که بر کار خویش نیست  دلبر              گردن دیگری نهد تقصیر
همه را سد راه می شکنیم           مانده در مشکلات خو یشتنیم
میل ما سوی کارو دانش نیست            چرخ ما پنچر است ورانش نیست!
تا بدینگونه خوی وفرهنگ است            جان بابا کمیت ما لنگ است
تشنه کامان غرقه در آبیم …                  آفتاب گدای مهتابیم !
وانگه آن مرد آگه از اسرار            شد خموش از ادامه گفتار

Share this Post

چیستان

ای عزیز من , بفرما :چیست آن                  گفت راز آلود تر از چیستان:

پیشتر از آنکه باشد روز گار                   یا شبانروز و زمین و آسمان

که یکی بود و یکی هرگز نبود                نیز از هستی نمی بودی  نشان

آن یکی هم نه پدر بودش نه مام              همسر و فرزند و یار و همگنان(۱)

خواست تا خودرا نمایاند ولی                  همچنان پنهان بماند در نهان !(۲)

از “نه چیزی”مایه هایی بر گرفت           خاک وباد و آتش وآب روان(۳)

مایه هارا گل نمود وشکل داد                   در دمید ازروح خود در آن-روان(۴)

زان دمیدن توده شکل دل گرفت               تیره ,روشن,گرم و تنگ و بیکران(۴)

صیقلی کردش برای باز تاب                  داد یالش تا دهد رنگین کمان

بقیه این شعر زیبا را

ادامه مطلب را بخوانید »

چون از همان سر اغازی که بشر خودرا شناخت وبه شناخت پیرامون خود پرداخت بتدریج متوجه شد که علاوه براشیاء و عواملی که درمحیط زندگی خود می بیند یک سلسله اشیا و عواملی تا ثیر گذار در پیرامون اونیز هست که آنهارا نمی بیند ولذا کم کم اندیشیدن وجستجو برای شناخت آنهاراآغاز کرد .
پاسخ بعضی از این قبیل چراهای بیشماررا بتدریج در نتیجه تدبر و تجربه و آزمون یافت وبه هریک از آنها نامی داد (وعلم آدم الاسماء کلها…آ۳۱ س ۲) واین رویه باعث دانش اندوزی ورشد مغزی و راهیابی او بسوی کمال شد . آما چون بسیاری از عوامل تاثیر گذار رانشناخت اما دانست که وجود دارند آنها را به دو گروه نادیدنی خوب وبد تقسیم کرد وعوامل خوب را فرشته و عوامل بد را جن نامید و چون تاثیر گذازیها را کوچک, متوسط و مهم یافت , کوچکها را به جنیان , بدهای متوسط را به شیاطین و بد های بزرگرا به ابلیس نسبت داد وهمین گونه نامگزاری و طیقه بندی را در مورد عوامل تاثیر گذار خوب ,به فرشتگان نسبت داد ورعایت کرد.
با پرداختن بشر ,انسان و نهایتا آدم به اندیشه و تدبر وآزمون و کردار, دریافت که اگر چه علل و عوامل و تاثیرات آنها مخالف و متناقض هستند اما در ارتباط با همدیگر هستند و بی وجود یکی دیگری نمیتواند وجود داشته باشد و بنا بر این …..برای اگاهی از بقیه این مقاله ارزشمند ادامه مطلب را بخوانید »

قسم به شاخه نبات حافظ

به مناسبت بیستم مهر ماه, روز بزرگداشت لسان الغیب حافظ شیرازی تقدیم می گردد:

ای حافظ ای تجسم فر هنگ پروری

درویش تاجبخش جهان هنر وری

آموختی نو نغمه سرایی به بلبلان

در بوستان فارس ز گلواژه دری

از آن نیازها که گرفتی ز بی نیاز

گنجی عظیم مانده ز تو در قلندری

…….برای خواندن بقیه این شعر زیبا ادامه مطلب را بخوانید »

با توجه به تلاشهای اخیر  بعضی کشور ها  و سازمانها جهت انتساب میراث فرهنگی باقیمانده از مولانا  به خود،استاد و دانشمند ارجمند حاج جعفر ناظم رعایا به این موضوع از منطری دیگر نگاهی انداخته اند

مصاحبه رؤیایی با مولانا برای  کشف هویت ایشان

مولوی را گوییا دیدم بخواب          گفتم ای دانشور و صاحب کتاب

فاش گو ای شهره درهر روزگار    از کدامین ملک وشهری و دیار

اهل ترکستان و یاافغانیی             پارسی گویی ، مگر ایرانیی ؟

گر زبلخی از چه آنجا نیستی         ازچه در قونیه رفتی زیستی

کردی از ایران چرا ترک وطن     بین ترکان فارسی گفتی سخن ؟

ترکها بودند ایرانی  زبان            یا تو یک عمری نگشتی ترکدان

تو ز ترکان ترک نسبت کرده ای    چونکه ترکی بر زبان ناورده ای !

برای خواندن بقیه این شعر بسیار زیبا

ادامه مطلب را بخوانید »